روند تکنولوژیکی درمان گرما
فرایند عملیات حرارتی به طور کلی شامل گرما، نگهداری گرما و خنک کننده، گاهی اوقات تنها گرمایش و خنک کننده است. این فرآیندها متصل و بی وقفه هستند. گرمایش یکی از فرآیندهای مهم گرمایش است. روشهای گرمای زیادی برای درمان گرما وجود دارد که اول از آن استفاده از زغال چوب و ذغال سنگ به عنوان منبع گرما و استفاده از سوخت مایع و گاز است. استفاده از برق باعث می شود که گرما به راحتی کنترل شود و از آلودگی محیط زیست آزاد شود. این منابع گرما را می توان به طور مستقیم یا غیر مستقیم توسط نمک مذاب یا طلا یا حتی ذرات شناور گرم کرد. قطعه فلز گرمايي هنگامي که در معرض هوا قرار دارد، اغلب اکسيداسيون و دبرنگ کردن (يعني ميزان کربن سطوح پايين) قطعات فولادي رخ مي دهد و عملکردهاي سطح قطعات پس از درمان گرمايي اثر بدي دارند. بنابراین، فلزات باید در یک فضای کنترل شده یا فضای محافظ، نمک مذاب و خلاء، یا با پوشش یا بسته بندی گرم شوند. دماي حرارتي يكي از پارامترهاي فرآيند مهم فرآيند حرارتی است. انتخاب و کنترل دمای حرارتی مشکل اصلی برای اطمینان از کیفیت عملیات حرارتی است. دمای گرما با هدف استفاده از مواد فلزی و درمان گرما متفاوت است، اما معمولا آن را در دمای بالاتر تغییر می دهد تا بافت با درجه حرارت بالا به دست آید. تغییر دیگری به زمان نیاز دارد، پس هنگامی که درجه حرارت حرارت سطح فلز به دست می آید، هنوز هم باید در دمای نگهداری زمان، ایجاد دمای داخلی و خارجی، تغییر ریز ساختار به طور کامل، این پاراگراف زمان زمان ذخیره حرارت نامیده می شود. هنگامی که حرارت گرما با گرما و تراکم سطحی به تصویب رسیده است، سرعت گرمایش بسیار سریع است، به طور کلی زمان صرفه جویی در گرما وجود ندارد و زمان نگهداری حرارت حرارت شیمیایی معمولا طولانی تر است.
